Stan zachowania fortów w Piątnicy

   Fort I                                        Fort II                                        Fort III
                        

Dzięki otwartej na reakcję polityce działania władz samorządowych w Piątnicy, proces degradacji fortów został powstrzymany; egzekwowane są zakazy zaśmiecania obiektu zabytkowego, organizowane są zawody sportowe i imprezy wypoczynkowe.

Fort I (przy drodze z Łomży do Drozdowa).
    Jest on najlepiej zachowany. Wał międzyfortowy z fosą ciągnący się od strony Narwi jest zniekształcony tylko nieznacznie. Wydaję się jednak, że procesy prowadzące do zniekształceń ciągle trwają. Znajduje się w tym wale zniszczony kojec flankujący podwórze fortu oraz fosę w stronę Narwi. Betonowe koszary szyjowe z kojcem skarpowym znajdują się w dobrym stanie i są stosunkowo mało zniszczone, nadając się niewątpliwie do adaptacji. Na podwórzu widoczne są betonowe słupki, w których osadzona była prawdopodobnie podwójna krata forteczna.
    Bramy na dziedziniec fortowy, wiodące z podwórza fortu przez koszary, są zamurowane z poprzebijanymi otworami, które zniekształcają całość. Dziedziniec fortowy otacza wał bojowy o wydzielonych stanowiskach artyleryjskich i odcinkach wyłącznie ręcznej broni ogniowej. Dziedziniec fortowy jest dobrze zachowany łącznie ze skarpami wałów, odarniowany, bez krzewów i drzew. Również w dobrym stanie znajdują się dwa kojce przeciwskarpowe połączone galerią z chodnikiem komunikacyjnym.
    Można domniemywać połączenia kojców i galerii poterną osiową z koszarami. Powolnemu niszczeniu ulega wał między fortem I i II, w którym znajdują się dwie kazamaty betonowe. W stosunkowo dobrym stanie znajdują się również schrony pogotowia na międzypolu.

Fort II (przy drodze z Łomży do miejscowości Jedwabne).
    Jest to największy i najbardziej regularny z trzech fortów. Występują tu aż trzy kaponiery przeciwskarpowe. Tworzył on potężny zespół obronny, usytuowany na dominującym tu wysokim wzgórzu moreny czołowej, które w stosunku do brzegu niedaleko płynącej Narwi było wzniesione o 55 metrów. Zniszczeniu całkowitemu uległ wał szyjowy oraz przeciwskarpa fosy przy wschodnim barku fortu. Odsłonięty z ziemi jest jeden z kojców przeciwskarpy. Koszary szyjowe zachowane wraz z kaponierą szyjową. W koszarach zniekształcone otwory okienne oraz wtórnie przebite otwory bram.
    W kojcach przeciwskarpowych widoczne resztki zamurowań otworów wejściowych. Zachowały się żelazne (rdzewiejące) solidne zawiasy oraz odrzwia. Zaślepione zostały otwory okrągłych strzelnic armatnich i odsłonięte lub częściowo zamurowane prostokątne otwory strzelnic karabinowych. W wale widoczne są zachowane zygzakowate linie rowów strzeleckich.
    Od 1998r. fort II znajduje się w posiadaniu prywatnego właściciela, który pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków prowadzi prace renowacyjne istniejących budowli połączone z rekonstrukcją detali architektonicznych oraz elementów wyposażeń  takich jak: drzwi, schody, kraty i bramy. Istnieje szansa przywrócenia pierwotnego wyglądu fortu.

Fort III (między drogami z Łomży do Czarnocina i z Łomży do Kisielnicy).
    Fort ten był lustrzanym odbiciem fortu I. Obecnie jest on najbardziej zniszczony. Dziedziniec fortowy zachowany jest w całości i ujęty wałami bojowymi; jedynie południowo - wschodni schron pogotowia jest lekko popękany od eksplozji, drugi schron w lepszym stanie. Wokół występowała fosa, obecnie nie zachowana na całym obwodzie. W czole północnym fosy oskarpowania wału są dobrze zachowane. W dnie fosy zdwojona kaponiera główna z przelotnią jest lekko spękana. Galeria przeciwminowa łączy ją z kaponierą barku zachodniego. W dnie fosy widoczny jest głaz do poterny łączącej kaponierę ze schronem pogotowia. Koszary szyjowe nie zachowały się, są wysadzone, ale na miejscu leżą ogromne bryły ich betonowych części.
    Przylegający do nich teren szyi i południowo - wschodni wał szyjowy są zniwelowane. Od strony południowo - zachodniej, za drogą fortową otwiera się szeroki plac koszarowy między ziemną działobitną, a szyją fortu i wałem międzyfortowym prowadzącym w stronę Narwi. W wale od fortu do Narwi występują betonowe kazamaty. Stoki zewnętrzne fosy są zawłaszczone na działki rekreacyjne wzdłuż czół i barku fortu, ingerując przestrzennie wraz z domkami w przyforteczny krajobraz.