Terminy

Bark fortu - bok fortu.

Bateria artyleryjska - stanowisko artyleryjskie otwarte lub skazamatowane.

Czoło fortu - odcinek na ogół prosty narysu fortu położony od frontu, od strony przedpola.

Droga fortowa - brukowana droga łącząca od wewnątrz forty ze sobą i z innymi elementami twierdzy.

Droga wałowa - wewnętrzna część korony wału bojowego służąca do przemieszczania się wzdłuż przedpiersia i zakładania ewentualnych stanowisk artyleryjskich.

Dziedziniec fortu - względnie płaski teren w we wnętrzu fortu otoczony wałem bojowym.

Esplanada - teren na zewnątrz fortyfikacji pokryty jej ostrzałem artyleryjskim.

Fort - samodzielny obiekt obronny w zasadzie z XIX i początku XX wieku, na rzucie pięciobocznym lub nieregularnym złożony z wału bojowego z fosą i skazamatowanych budowli, najczęściej koszar, schronów pogotowia i potern, nieraz magazynów.

Fosa - wykopane obniżenie terenu, rodzaj szerokiego rowu, stanowiące przeszkodę na zewnątrz wału bojowego.

Galeria kontrminowa lub przeciwnminowa - w przeciwskarpie fosy murowana lub betonowa galeria z zaczątkami kanałów kontrminowych służących do przeciwpodkopów do walki podziemnej w przypadku wykonywanych przez nieprzyjaciela podkopów minowych dla wysadzenia fortu.

Kaponiera - skazamatowana budowla do obrony w poziomie dna fosy. Kaponiery dzieląsię na skarpowe, często wydłużone, półkoliście zakończone, wysunięte z oskarpowania wału bojowego i młodsze (po 1885r.) przeciwskarpowe widoczne jako tylko betonowa ściana ze strzelnicami w przeciwskarpie fosy.

Kazamata - budowla forteczna częściowo lub całkowicie nakryta ziemią, często tylko z jedną elewacją.

Koszary szyjowe - skazamatowane koszary dla załogi fortu usytuowane w szyi, tzn. z tyłu fortu.

Kryta droga - droga na zewnątrz fosy, osłonięta stokiem (glasisem).

Ławka strzelecka - próg ziemny przy podpiersiu umożliwiający prowadzenie ognia z broni ręcznej.

Międzypole - teren ostrzału między fortami.

Poterna - podziemny chodnik komunikacyjny. Przeciwskarpa - zewnętrzny stok fosy.

Przedpiersie - ziemny wał osłaniający od przedpola działa i żołnierzy na stanowiskach ogniowych.

Przelotnia - krótka, masywna osłona przed wejściem, często stwarzająca wrażenie dwóch wejść łączących się głębiej skośnie w jedno, dla osłony przed odłamkami pocisków.

Schron pogotowia - budowla przy stanowiskach ogniowych dla ochrony załogi, osłony sprzętu i amunicji.

Skarpa - w fosie wewnętrzny jej stok, dla wału - jego skośne płaszczyzny.

Stok (glasis) - wał na zewnątrz fosy osłaniający krytą drogę o koronie stanowiącej przedłużenie górnej płaszczyzny przedpiersia wału bojowego.

Strzelnica - tu otwór w murze zewnętrznym o proporcjach węższego, stojącego prostokąta dla broni ręcznej i większy, często okrągły dla artylerii.

Szyja fortu - tylny odcinek narysu fortu.

Tradytor - stanowisko artyleryjskie w zasadzie w barkach bastionów dla ostrzału międzypól.

Trawers - Poprzeczny wał przecinający drogę wałową dla osłony przed ostrzałem nieprzyjacielskim wzdłuż drogi wałowej.

Wał bojowy - wał fortu ze stanowiskami dla broni ręcznej i (lub) artylerii.

Wał międzyfortowy - wał z fosą założony między fortami lub prowadzący do fortu od innej przeszkody, np.: wodnej.